donderdag 3 maart 2016

Geloven doe je zo

Volgens mij is een geloof belijden net zo'n privé aangelegenheid als de liefde met een ander bedrijven. Ik ervaar het als ongepast om dit in het openbaar te doen en de geschiedenis heeft bewezen dat dit slechts tot indoctrinatie en nachtmisbruik heeft geleid. Hoe komt het dat mensen op basis van een geloof durven stellen dat een ander niet oké is omdat hij niet hetzelfde geloof heeft? Bij mijn weten hebben de grote geestelijke leiders zelf nooit iets opgeschreven daaromtrent. Jezus heeft de bijbel niet geschreven en ook Boeddha en Mohammed hebben hun leer niet vastgelegd op papier. Zij hebben eerder de norm gehanteerd dat je uitdraagt waar je in gelooft. Met andere woorden; door hun gedrag laten zien waar zij in geloofden. Dat was voldoende om hun geloof te staven. Ieder mens heeft het goede en kwade in zich en daarom dienen we de strijd met onszelf aan te gaan om het kwade te beteugelen. De ander dicteren hoe hij of zij dient te leven is niet anders dan je onvermogen op die ander projecteren en het bewijs dat je niet in staat bent zelf datgene waar je in zegt te geloven in daden om te zetten. Vanwege dit gegeven is het een persoonlijke aangelegenheid waar je niemand mee lastig zou moeten vallen.