zaterdag 17 september 2016

Het ego oftewel ons overlevingsinstinct

Werken aan onszelf de grootste uitdaging. Helaas vindt het ego dat je daar te weinig mee scoort en derhalve de grootste saboteur. Hij is zeer veeleisend en wil graag voortdurend bediend worden, een klus van jewelste. En vanwege onze angst voor het onbekende meestal de regisseur van ons dagelijks leven. Je levensdoel bereiken via minachting voor het ijdele ego. Iedereen kent het maar we komen er meestal niet toe. Liever wroeten in de ander in de hoop dat hij of zij het goede voorbeeld gaat geven. Die worden dramatisch gemist en structureel als excuus gebruikt om zelf niet het voortouw te nemen. Kennelijk is de erkenning van het schaap in ons -hoewel minder waardig- te prefereren boven de vermeende lijdensweg om hem ten gunste van wat je hart* eigenlijk van je verlangt om zeep te helpen.

Hiermee kom ik uit bij het ware helpen. En zie uit naar hen die zijn ontsnapt uit hun slaapverwekkend bestaan. Tot die tijd probeer ik mij te ontspannen en bekommer me waar nodig om de dagelijkse noden. In dromen over een potentieel andere werkelijkheid dan waarin we ons bewegen verschijnt toch telkens de haan die mij elke dag weer wakker kraait.

Een beestachtig bestaan.

* hoger zelf of wat dies meer zij en zo.